Comenius


 * THE DUCK AND THE DOG **

It was a hot August night in Fasano: hundreds of stars brightened the sky and the moon was so bright that it seemed like a torch illuminating the darkness…..

Był ciepły, sierpniowy wieczór w Fasano. Setki gwiazd błyszczały na niebie a księżyc był tak jasny, że przypominał pochodnię rozświetlającą ciemności.

In a small artificial lake in the zoo a white duck, called Gina, was swimming in the silence of a place where before, all day, there had been the chatter of children voices. They had been running everywhere to see the animals who seemed to be happy in that unnatural habitat.

W małym sztucznym jeziorze w zoo biała kaczka o imieniu Gina pływała w cichym miejscu, gdzie wcześniej cały dzień słyszała szczebiot dziecięcych głosów. Biegały wszędzie, żeby zobaczyć zwierzęta, które wydawały się szczęśliwe w tym nienaturalnym środowisku.

Gina had a beautiful white plumage and two big dark eyes, but they hid a deep sadness. She looked at the distant sea, calm and sparkling in the moon’s light and she longed to know what life was like, beyond that little circle in which she swam all day…. She dreamt of friends with whom she could fly and explore new places! She dreamt of Norwegean fjords, with their snowy mountains; the Spanish sunny beaches with their crystal seas; a bird had told her about the calm of the Bosforo, and about the wonderful sensation of landing on soft white snow in Poland… or the smell of hops at the Octoberfest or the huge parks in Slovachia…..

Gina miała piękne, białe upierzenie oraz parę ciemnych oczu, które ukrywały głęboki smutek. Spoglądała na bezkresne, spokojne i mieniące się w świetle księżyca morze, zastanawiając się, jak wygląda życie poza tym małym oczkiem, w którym pływała całymi dniami. Marzyła o przyjaciołach, z którymi mogłaby latać i odkrywać nowe miejsca. Śniła o norweskich fiordach i górach pokrytych śniegiem, o słonecznych, hiszpańskich plażach z krystalicznie czysta wodą. Ptaszek powiedział jej o spokoju Bosforu oraz o wspaniałym uczuciu lądowania na miękkim, puszystym śniegu w Polsce, o zapachu chmielu na Oktoberfest czy o ogromnych parkach na Słowacji.

But she was there, living a life as a prisoner and she knew that she would never find the courage to change her life. While she was crying for her destiny, she heard a noise coming from a bench: she turned and saw a stray dog, called Michele, who was going through the labyrinths of the zoo. He was a big brown dog, with a pair of dark cunning eyes; his ears were long, capable of hearing any little noise, his paws were strong enabling him to escape when in danger and he had a magic star marked on his forehead….

Lecz ona była tu i teraz. Wiodąc życie więźnia, wiedziała, że nigdy nie znajdzie tyle odwagi, by zmienić swoje życie. Nagle, gdy tak użalała się nad swoim losem, usłyszała odgłos dochodzący z okolic ławki. Odwróciła się i ujrzała bezpańskiego psa Michele, który szukał drogi w labiryntach zoo.

Był on dużym, brązowym zwierzęciem o przebiegłym spojrzeniu. Jego długie uszy były zdolne usłyszeć każdy dźwięk, a silne łapy pozwalały na ucieczkę w razie niebezpieczeństwa. Na czole widniało odciśnięte znamię w kształcie magicznej gwiazdy.

He went near the lake and said: ”Hi, little duck, why are you crying?” and she said: “I’m crying because I’m tired of living in this kind of prison! I would like to get out of here, to see new things and, above all, live in…. freedom! “ The dog, who was very brave, was sorry for the sadness of the duck, and said: “Listen my friend, I want to help you escape from here: hop on my back and together we will go away and we will explore the….world! But pay attention: from now your life won’t be the same! You will have to find food alone and face many difficulties! The duck, with courage, said: “I’m ready”, and flew on the back of her friends and ran away… ready for their new adventures…

Michele podszedł do sadzawki i powiedział: „Witaj mała kaczko, dlaczego płaczesz?”, a ona odpowiedziała: „Płaczę ,ponieważ mam dosyć życia w więzieniu. Chciałabym się stąd wydostać, by zobaczyć nowe rzeczy i przede wszystkim żyć na wolności.” Dzielnemu psu zrobiło się żal kaczki, więc powiedział: „Słuchaj przyjaciółko, pomogę ci się stąd wydostać: skocz na mój grzbiet i razem pójdziemy odkrywać świat! Ale uważaj, odtąd twoje życie nie będzie takie samo! Będziesz musiała sama szukać jedzenia oraz stawiać czoła wielu trudnościom! ‘’Kaczka odważnie odrzekła: „Jestem gotowa”, wskoczyła na jego grzbiet i wyruszyli w poszukiwaniu nowych przygód…